dinsdag 24 februari 2015

Even niet....

Sorry mensen, maar ik denk dat ik een pauze inlas in mijn blogland....
Af en toe lees ik blogjes en nog minder vaak reageer ik.
Ik hoop dat jullie het me niet kwalijk nemen.
Het valt me op dit moment gewoon allemaal wat zwaar...... Gewoon alles.
De afwikkeling rond de nalatenschap van mijn ouders, het opruimen van het huis, het verwerken van het verlies, het toch proberen een goede echtgenote en moeder te zijn....
Het kost me allemaal zoveel energie. Energie die ik momenteel niet heb....
Dus.....
Ik hoop tot later.....
Afbeeldingsresultaat voor blogpauze

dinsdag 17 februari 2015

Wat doe ik eigenlijk?

Tja... wat doe ik eigenlijk?
Dat vraag ik me ook af.....
Van alles en niets.....
Soms heb ik het gevoel meer niets te doen dan iets...
Maar als ik de opsomming van dit bericht zie valt het geloof ik nog wel mee....
Kijk maar eens wat ik zoal doe of gedaan heb:
Een hoekje creëren voor mijn mooie vondst....

Kijk eens wat een leuk doosje we nog vonden?
En dit is ook zo leuk......
Maar... de breipennen worden weer een beetje opgewarmd.....
Ondertussen patchen we vrolijk verder..... Alleen worden de afmetingen groter dan ik dacht... Ik wil 6 van deze wyberts maken..... En eigenlijk nog een halve wybert er omheen.... Maar ben bang dat het wel wat groot wordt voor een eerste hexagon-project.... Maar we hexen gewoon door! Ik zie wel wat het wordt.....
Er wordt af en toe ook nog een toer aan het plaid gehaakt... Het nadert zijn voltooiing.... Het is een heerlijk 'niet bij nadenken' klus... Maar wordt te groot om zo even mee te nemen op een koffievisite... Wel is het heerlijk warm over mijn benen als je er aan bezig bent....

En zo prutsen we maar verder.....
Ik loop ook hopeloos achter met blogjes lezen.... Dus mensen, sorry als ik niet reageer op berichtjes.... Heb er gewoon even de fut niet voor..... Zit een beetje in een dip....

woensdag 11 februari 2015

Hoe bewust zijn we?

Het houdt me bezig....
Hoe bewust gaan we om met de dingen die zo gewoon lijken?
Ik denk nu aan het gebruik van warm water en verwarming.
Heerlijk om als het koud is te weten dat je de verwarming maar hoger hoeft te 'draaien' en de kou gaat uit je huis.... Heerlijk om onder een warme douche te kunnen als je dat wilt.
Maar hoe gaan we er mee om?
Al jaren schrijf ik elke maandagmorgen trouw op (ik vergeet het wel eens een week of meer hoor) wat de meterstanden aangeven in mijn meterkast. Dat lijstje hangt aan de binnenkant van mijn keukenkastje en dan reken ik uit hoeveel ik verbruikt heb.
Als het aanmerkelijk meer is dan ga ik de week even voor mezelf na om uit te vogelen wat de reden van het meerverbruik kan zijn. Meestal is dat te verklaren: extra de wasmachine gebruikt, de droger veel aangehad, lange avonden met de verwarming aangezeten, veel gedouched, uitgebreide maaltijden bereid, noem maar op.
Maar als ik het niet kan 'verklaren' zet me dat aan het denken hoe ik het verbruik weer naar beneden kan bijstellen. Het maakt je weer even bewust zeg maar.
Velen zijn de mening toegedaan dat als ze hun verwarming 'geprogrammeerd' hebben op bijvoorbeeld 's morgens om 8 uur wil ik het 19 graden hebben en 's avonds om half 10 mag ie uit, dat ze dan redelijk bewust met energie omgaan. Persoonlijk deel ik die mening niet. Ik doe de verwarming aan als ik 's morgens beneden kom. 's Nachts mag ie op 17 staan, en als ik beneden kom 'draai' ik 'm naar 18/18,5. Je weet niet hoe fijn het is als je voelt dat de warmte 'opkomt'....
Vaak ben je wel zo veel bezig dat je het niet echt voelt dat de verwarming zo laag staat. Als ik dan ga zitten mag ie iets hoger. Maar ga ik nog even boodschappen doen, ook al is het maar een half uur of een uur, dan gaat ie weer naar 17. Het thuiskomen is dan zo fijn als het weer opwarmt....
Daarmee bereik je wel dat de verwarming vaak onnodig staat op te laden. Het lijkt voor anderen die dit niet doen een heel gezeur, telkens weer aan die thermostaat draaien, maar het is een kwestie van wennen. Het geeft mij het gevoel dat ik bewust met mijn verbruik bezig ben!
Maar wat ik persoonlijk ook heerlijk vind is om als je zit en je vindt het een beetje onaangenaam een lekkere deken over je heen te gooien..... Dat geeft meer effect dan de verwarming op 22 draaien... En dan heb je soms nog kans dat je het koud/onaangenaam vindt......
Nog zo iets... douchen.....
Hoe lang heb je werkelijk nodig om te douchen? Maar hoe fijn kan het zijn om die warme straal over je lichaam te laten lopen.... gewoon nog even genieten.... Afbeeldingsresultaat voor douchenHet kan ook troostend werken. Tenminste dat is mijn ervaring..... Die warme deken even over je heen laten lopen....
Kennissen van ons hebben de waterstraal afgesteld op 10 minuten! Dan gaat de kraan gewoon uit. Sta je dan nog net met je hoofd vol shampoo heb je pech. Je moet 10 minuten wachten voor er weer warm water komt. Het leert je wel bewuster omgaan met water en dus ook met energie!
Zo zijn er zo veel dingen waar we best iets bewuster mee om mogen gaan, mijns inziens....
Hoeveel eten wordt er niet weggegooid? En dan heb ik het niet over de jeugd die af en toe hun lunchpakket in de prullenbak gooien omdat ze een lekkere snack hebben gehaald... Nee, ik bedoel nu gewoon de restjes die er wel eens zijn. die paar aardappels die net niet opgekomen zijn. Of dat kleine beetje groente wat over is. Wat doen we er mee? Gooien we het weg? Afbeeldingsresultaat voor etensrestenOf vinden we dat nog net te en doen we het wel in een bakje in de koelkast waar het vervolgens een week staat te staan en vervolgens nog in de prullenbak gooien? Of brengen we de restjes bij de dieren? Of hebben we een 'restjes-dag'.... Gewoon 1x per week alle dingen die over waren tot een samengestelde maaltijd creeeren of er een combi-schotel van maken.... Zelf hebben wij niet veel restjes (goede eters) maar weggooien doe ik het nooit! Vaak komt het een volgende dag wel weer van pas om het door het menu heen te verwerken, of het is net nog iets voor degene die voor- of na-eet... Of voor de 'late honger'....
Het zijn zo maar wat gedachten die ik hier lanceer.....
Wat doen jullie?

maandag 9 februari 2015

Juweeltje, hexagons en borduren......

Allereerst wil ik jullie bedanken voor alle lieve reacties die ik telkens weer op mijn berichtjes krijg! Dat doet goed! Het weten dat mensen die je niet eens -persoonlijk-  kent met je meeleven!

En ik heb gezien dat er weer een paar nieuwe volgers zijn bijgekomen de afgelopen tijd. Leuk! Voel je welkom op mijn blog! Ik vind het heerlijk te zien dat mijn blog gelezen wordt. En door het te volgen heb ik het gevoel dat jullie het ook wel gezellig vinden zo! Fijn!
Reacties lees ik altijd met heel veel plezier!

Afgelopen vrijdag zijn we -weer- in het huis van mijn ouders geweest. Moeilijk blijft het om in de spullen 'van een ander' te grabbelen, te sorteren, te voelen, te lezen, te.... vul zelf maar in.
Zo veel herinneringen...... moeilijke, mooie, maar ook verdrietige herinneringen. Soms een lach, maar meestal een traan.
Zo vonden we ook dit juweeltje.....
Hij is nog van de moeder van mijn moeder geweest. 
En zien jullie wel, het klosje garen zit er nog op!

Zo mooi nog hè? En dan die versieringen er op.....
Maar na zo'n dag moet ik altijd 'bijkomen'...
Meestal kom ik met een auto vol spulletjes thuis die volgens mij dus echt niet weg kunnen, (en volgens mijn man ook niet allemaal in ons huis terecht moeten komen) maar ook niet in het huis kunnen blijven. Want t.z.t. zal dat huis echt leeg moeten en in de verkoop.... Brrrr..... moet ik nu nog niet aan denken, dat anderen dit huis zullen bewonen. Dat anderen door die voordeur gaan, waar ik zo vaak doorheen ben gegaan, in goede, maar ook in slechte tijden. Dat anderen hun stempel op dat huis zullen zetten. Dat anderen zich daar thuis zullen voelen. Dat anderen daar lief en leed zullen delen.....

Verder kan ik jullie mijn vorderingen van mijn lace-borduren laten zien. Het is niet veel, maar het wordt wel mooi....
Als ik de hex-ziekte niet had gekregen was ik waarschijnlijk al veel verder geweest. Maar nu is het een leuk project om mijn hexen mee af te wisselen.
Hier nog even van iets dichterbij....

En kijk eens naar mijn voorraad hexagons! Netjes gesorteerd hè? Het lijkt of ik een erg gestructureerd mens ben..... Mensen die dit blog al langer volgen zullen nu vast met een glimlach op het gezicht zitten.....
Er is al weer een bloemetje -bijna-  af!



donderdag 5 februari 2015

Hexen-verslaving...

Ja... ik was gewaarschuwd.....
Ik weet het....
Maar het waait wel weer (een beetje) over te zijner tijd. Ik ken mezelf... hoog in de boom als iets leuk en nieuw is, maar even zo goed kan het nest maanden onder de boom liggen....
Maar kijk eens wat een mooie verzameling al heb?
En ja, je ziet het goed, er is een stofje bijgekomen! Vond ik er best goed bij passen....
De teller staat op 63 omgeregen hexen! Er ligt nog een mooi stapeltje in een doosje om te verwerken. Ik denk dat ik er een klosje garen, naald en schaar bij in doe en dan maar 'te grijp' zet en vooral in mijn tas stop als ik ergens naar toe moet.....
Maar morgen krijgen de hexen, plus mijn lichtelijk doorregen vinger rust.

Er is ander werk aan de winkel.... het ouderlijk huis zal ontruimd moeten worden. We zijn al diverse keren bezig geweest met sorteren (en weggooien). De kringloop kent ons inmiddels ook al.... Maar ik kan je zeggen dat het ontzettend veel emoties kost! Het sloopt je geestelijk gewoon. Maar het moet!
Dus daar ga ik me morgen mee bezig houden (samen met hoor, gelukkig niet alleen)

Weet je dat ik veel liever een kapotte vinger had van het doorsteken van een naald dan zo iets te moeten doen? En dan echt niet omdat ik het hexen-virus te pakken heb.....
Alles roept herinneringen op1 En alles moet 'door je handen'.... En mijn moeder was een slechte weggooier.... Er liggen zelfs stapeltjes papierwerk met een briefje er op: kan weg.... Maar ja.... dat doe je natuurlijk niet ongezien.....

woensdag 4 februari 2015

De smaak te pakken

Het kleinigheidje voor de lieve vriendin van is klaar!
En ja, de voor- en achterkant zijn aan elkaar genaaid met de 'ik-jij'-steek. Het was even oefenen, maar het resultaat is echt verbluffend netjes! Je ziet het echt haast niet!
Eerst wilde ik de 'niet zo mooi aan elkaar genaaide hexen' nog wat camoufleren, maar bij navraag -hier in huis- heb ik er maar vanaf gezien.
"Tjonge ja, dat zou ik uithalen als ik u was"..... (dikke grijns)
"Vreselijk, niet om aan te zien! Ga je DAT weggeven?" (uitgestreken gezicht)
"Mam.... zo een moet u voor mij ook maken, in andere kleuren met de C natuurlijk".... (vol aanbidding, met het liefste gezichtje)
"Ie munn nie zo zeurn.... Tis bes mooi heur"....
Nou, vooruit dan maar.... Het zit in de envelop en gaat straks op de post.
voorkant

achterkant
Wèl heb ik er het papier in laten zitten, dat leek me mooier voor de stevigheid....

Maar omdat ik nog best veel van deze stof over heb en ik de smaak best wel te pakken heb gekregen ben ik een beetje aan het 'ontwerpen' gegaan....
Toch doe je met twee verschillende stofjes nog niet zo heel veel.... Ik moet nog maar weer eens de 'sorteer-virus' afwachten (maar ik voel aan m'n grote teen dat ie niet zo heel ver meer weg is, want er is vast nog wel een stofje in de blauw-wit tint die hier mooi bij past. 
Maar als ik goed tel heb ik voor dit ontwerpje zo'n 9 x 25 hexen nodig......
Ik ben zelf eigenlijk wel benieuwd of ik dit echt ga maken.....
Zeker is wel dat de hexen vervolgd gaan worden! Zeker nu ik de ik-jij-steek door heb!
Vroeger waren ze zo gek nog niet.....

Maarre..... jullie zullen vast niet gek opkijken dat ik een doosje met hexjes klaar heb (omgeregen dan hè). Krijgen jullie daar ook zo'n doorgestoken vinger van? Of is er weer iets wat ik over het hoofd zie en simpel op te lossen is?
Ik hoop niet dat jullie met het advies van vingerhoedjes aankomen, want daar heb ik altijd ruzie mee.......


dinsdag 3 februari 2015

Sorteren, altijd handig....???

In mijn vorige blogje was ik enthousiast aan het sorteren geslagen.... Ja, ja... behekst met dat virus moet je er van profiteren... voor je het weet is het weer over! Tenminste, zo vergaat het mij meestal. Nu moet ik zeggen dat ik eigenlijk alleen nog maar aan het sorteren geslagen was en alles wat maar een beetje met mijn creatieve hobby te maken heeft naar de kelder getransporteerd werd.
Maar ja... sorteren betekent wel alles weer bekijken, en denken: oh ja... waar had ik dat ook al weer voor aangeschaft? Of: waar was dat weer van over? 
Al met al neemt het dus best veel tijd in beslag...
En als je dan tussendoor nog even op blogland rondneust wordt je vanzelf weer geïnspireerd om toch vooral iets te doen met de dingen die je vindt....
Zo vond ik een zak vol lapjes... Lapjes van allerlei formaat... Velen waren restjes van dingen die ooit door mij gefabriekt zijn en waar nog net te veel van over was om in de prullenbak te laten belanden... Ooit ben ik eens begonnen om ze op kleur te sorteren, maar daar is na mijn grabbelpartij niet veel meer van te merken.... Later volgt daar misschien nog wel eens een vervolg op... Want handig is het wel als je zo stapel 'blauw' kunt pakken. Oh, nee, er moet ook nog een stukje rood bij, nou, hup, je pakt stapel 'rood'.... Ideaal voor de gestructureerde werker...
Het moge duidelijk zijn dat ik daar wel naar streef, maar er hopeloos mee in de knoei kom. De wil is er wel hoor, maar dan... Meestal wordt er ook nog wel een begin gemaakt, maar halverwege ontdek ik iets dat ik toch beslist eerst moet uitproberen en tja..... daar verdwijnen de sorteer- en opruimmanies weer als rook voor de zon....

Goed, maar nu ben ik dus behext met..... ja... een goed verstaander heeft het al door: hexagon! Ik heb er ook nog een stapel gehaakte liggen, die moeten ooit nog eens verwerkt worden tot 'iets'.... (lekker laten liggen voorlopig)

Dus heb ik een paar wankele schreden op het patchwork-pad gezet...
Ooit in lang vervlogen tijden heb ik eens een cursus gevolgd waarin ik het log-cabin geleerd heb. Ik was er toen ook best enthousiast over, maar zoals zo vaak gaat... het bleef er bij.... Maar toch... toch bleef het een beetje kriebelen... En zeker als je dan de mooiste creaties voorbij ziet komen op blogland...
Nou, oké, lappen stof gepakt... pen, papier en schaar ter hand genomen... en zie hier mijn eerste hexagonnetjes waren een feit.

Omdat ik in de afgelopen periode veel steun heb gehad aan een vriendin van mijn moeder zat ik al een poosje te broeden op iets... Iets wat een klein beetje mijn dank toonde... Dus was ik al eens begonnen met het borduren van de letter van haar naam....
Maar ja... dat lag er dus ook maar te liggen... Er kwam geen geheel in mijn hoofd.... Maar tijdens het knippen van de hexagons bloeide er een idee!

Jullie moeten waarschijnlijk vreselijk lachen als ik vertel hoe ik dit tot stand heb gebracht... Gewoon een beetje boeren verstand gebruikt zeg maar.... en proberen maar!
Eerst papiertjes geknipt, toen lapjes stof eromheen geregen, toen gestreken zodat ze mooi plat werden en toen met een overhandse steek aan elkaar genaaid. 'achterban' die ik in moeilijke dingen nog wel eens raadpleeg kennen velen van jullie ook! Jullie kunnen haar reacties op mijn blogjes niet meer lezen omdat ze haar google+ account verwijderd heeft. Maar ze reageert nu vaak via een mailtje! Ook leuk hoor... Hoewel ik het jammer vind geen reacties van haar meer onder mijn blog te kunnen lezen....
Maar ja... toen kwam het!! Ik vond het toch eigenlijk niet zo mooi aan elkaar zitten.... Mijn
Dus heb ik haar een mailtje gestuurd hoe het toch kon dat het niet mooi was! En natuurlijk.... Elizabeth weet raad! Ze stuurde me een mailtje met de volgende linkjes die ik ook maar gelijk even aan jullie doorgeef... Want het kan best handig zijn hoor! Hier wordt het stap voor stap uitgelegd en hier zie je wat er met de jij-en-ik-steek wordt bedoeld!
Nu moet ik zeggen dat ik op die iets minder mooie aan elkaar genaaide randjes wel iets ga verzinnen..... want uithalen vind ik ook weer een beetje jammer.... Heb ik voor niets een zere vinger van het doorsteken gekregen..... 
Nou ja goed... na advies van Elizabeth was ik nog niet tevreden! Want nu wist ik nog niet wanneer die papiertjes er nu uit moesten.... Ik zag al hele visioenen van gewassen kleden met allemaal dwarrelende papiertjes door de wasmachine..... of allemaal bobbeltjes onder de hexen......
Maar het blijkt gewoon dat je die er bijna op het laatst uithaalt....
Dàt heb ik dus nog niet uitgeprobeerd.... Maar..... hier komt echt wel een vervolg op hoor!!!!

Oh ja.... en het idee voor die lieve vriendin van mijn moeder? Uiteindelijk wil ik proberen haar letter in het hart van het bloemetje te 'frommelen' en dan het andere bloemetje aan de achterkant...

Maar...... dat is nog zo maar niet gebeurd, dat zien jullie wel hè?
Want ja.... eigenlijk was ik aan het sorteren! Maar omdat je bij sorteren altijd wel iets 'vindt' vind ik sorteren niet altijd handig.... Je vondst leid weer af van het eigenlijke doel.... Offe.....????




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Meest bekeken in dit blog.....(Top 5)

Recente bezoekers van dit blog